Ήταν Πέμπτη 31 του Γενάρη του 2002, τότε… Τότε που στα περίπτερα της Τρίπολης «κρεμάστηκε» για πρώτη φορά η Αιχμή και οι ταχυδρόμοι της Αρκαδίας την έβαλαν στις τσάντες τους για να τη μοιράσουν σε χιλιάδες σπίτια, γραφεία, επιχειρήσεις και αλλού.
Από τότε κύλησε πολύς χρόνος…
Μεγαλώσαμε όλοι μας.
Μεγάλωσε και η εφημεριδούλα μας. Απέκτησε πολλούς φίλους και πολύ λίγους εχθρούς.
Αλλά φανατικούς.
Και από τα δύο είδη…
Στις σελίδες της φιλοξενήθηκαν πολλοί συμπολίτες που την εκτίμησαν και θέλησαν να αξιοποιήσουν το ελεύθερο, ανιδιοτελές και αλογόκριτο βήμα που τους προσφέρθηκε. Πάρα πολλοί. Σημαντικοί όλοι.
Προσπαθήσαμε να διατηρήσουμε τον αιχμηρό και ασυμβίβαστο χαρακτήρα της έναντι των εξουσιών και μάλλον καλά τα πήγαμε. Όπως μας λέτε.
Διατηρήσαμε την επαφή μας με την πρωτογενή πηγή της ειδησεογραφίας, που για εμάς είναι οι πολίτες. Οι πολίτες, στο όνομα των οποίων μιλούν όλες οι εξουσίες και στο όνομα των οποίων υλοποιούνται όλες οι πολιτικές, που τις πιο πολλές φορές είναι άδικες και ανάλγητες. Για αντιπερισπασμό, προκειμένου να υλοποιηθούν άλλες… Απόκρυφες.
Κάναμε λάθη. Αρκετά. Πάντοτε, όμως, είχαμε την ευθύτητα να τα παραδεχτούμε, να ζητήσουμε συγγνώμη και …να βάλουμε πλώρη για το επόμενο. Γιατί λάθη δεν κάνει μόνο εκείνος που σκέφτεται και δρα ιδιοτελώς. Και στην Αιχμή αυτή την κατηγορία κανείς δεν μπορεί να την αποδώσει!
Προσπάθησαν να μας τρομοκρατήσουν κάποιοι, Λίγοι, ελάχιστοι, κατέχοντες εξουσία.
«Ελάχιστοι» στην κυριολεξία…
Κατάφεραν μόνο να δυναμώσουν το πείσμα μας. Και εξακολουθούμε να υπάρχουμε. Για όσο καιρό θα μας το επιτρέψει η οικονομική κρίση, η αδηφάγα, που σ΄ αυτήν μας οδήγησε το δίδυμο της καταστροφής. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τα εξαπτέρυγά τους που έδρασαν τα τελευταία χρόνια σαν έτοιμοι από καιρό…
Α! Είχαμε και ένα ευχάριστο νέο λίγο πριν βγει το μνημονιακό 2011. Η Αιχμή …γέννησε το ηλεκτρονικό παιδί της, το www.aixmh.gr που συμπλήρωσε τους τρεις πρώτους μήνες της ζωής του. Σε πείσμα των δύσκολων καιρών.
Γιατί τους γεννήτορες της Αιχμής της Αρκαδίας τους έλκουν τα δύσκολα
31 Ιανουαρίου 2012 at 22:14
Kostas Kollintzogiannakis Νίκο η αιχμή σε όλο αυτό το διάστημα είναι η κοινόχρηστη δημόσια πνευματική περιουσία μας. Είναι το καλό το γιορτινό πρόσωπο της Αρκαδίας. Σήμερα την έχουμε περισσότερο απο ποτέ ανάγκη και πιστεύω ότι με μια μεγαλύτερη προσπάθεια θα την έχουμε κάθε βδομάδα κοντά μας.
31 Ιανουαρίου 2012 at 23:18
Κώστα, καλέ μου και πιστέ φίλε της ΑΙΧΜΗΣ, γνωρίζεις καλά τι έχουμε περάσει 10 χρόνια τώρα. Αλλά ο πόθος μας για αντικειμενική πολυφωνική πληροφόρηση και το πείσμα που μας διακρίνει ως δημοσιογράφους, μας όπλισε με υπομονή και επιμονή. Το μόνο που δεν φανταζόμασταν όταν ξεκινούσαμε -το ξέρεις καλά και καλύτερα από κάθε άλλον εσύ- ήταν ότι θα γινόταν επιχείρηση το κοινό μας όνειρό μας. Δυστυχώς έγινε…