Aixmh Web TV


Επέτειος της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο : Σιωπή

Written by Αιχμή της Αρκαδίας. Posted in Slider Big, Αφιερώματα, Κοινωνία

Published on Νοέμβριος 16, 2011 with No Comments

Του Ολύμπιου  Δαφέρμου

Βουτιά λοιπόν στη νοσταλγία. Πάλι.

Βουτιά στων νιάτων σου τις  «κουζουλάδες».

Στην ομορφιά των ονείρων που έμοιαζαν αληθινά.

Στα οράματα που μίσεψαν.

Τότε, που έπαιζες με την Ιστορία χωρίς να το ξέρεις.

Τότε, που η αξιοπρέπεια ήταν αυτονόητη και η ανιδιοτέλεια στάση ζωής.

Τότε που η αντίσταση σε απογείωνε και η αλληλεγγύη σε δυνάμωνε.

Τότε που οι αρχηγοί καταργήθηκαν και η εξουσία έμεινε ορφανή.

Μ’ ένα κίνημα με βαθύ κοινωνικό περιεχόμενο, αυτόνομο, συμμετοχικό

Δίχως καθοδηγητές και οπαδούς.

Μ’ ένα κίνημα που συνυπήρχαν : η δημοκρατική λειτουργία με την αποτελεσματικότητα η συμμετοχή με τον αυτοπροσδιορισμό και τη χειραφέτηση το πολιτικό ήθος με την αγωνιστικότητα η αντιπαράθεση με τη σύνθεση η αυτοοργάνωση με τις κομματικές οργανώσεις ο σεβασμός στους ανθρώπους με την πρωτοβουλία η τόλμη με την ευγένεια

Οι πρωτότυπες μορφές οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης του κινήματος « ζάλισαν» τους μηχανισμούς καταστολής, που έψαχναν για παράνομους κομμουνιστικούς πυρήνες .

΄Εψαχναν την παρανομία σ΄ ένα κίνημα ορατό, με εκλεγμένες επιτροπές και ορατούς ανθρώπους. Έψαχναν …

Ένα κίνημα που στην ωμή βία της δικτατορίας, στις φυλακίσεις, στους ξυλοδαρμούς, στα βασανιστήρια, στις απειλές, στις στρατεύσεις, στις συλλήψεις, στις δολοφονίες αντιπαρέθετε συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις,συνθήματα, ανακοινώσεις, καταλήψεις. Ακόμη και στα χουντικά δικαστήρια προσέφυγε. Ένα κίνημα ειρηνικό, που δεν χρησιμοποίησε ποτέ βία, αποδείχτηκε αποτελεσματικό στην αντιπαράθεση του με το βίαιο και παράνομο καθεστώς των συνταγματαρχών. Απέναντι στον παραλογισμό της ολοκληρωτικής βίας.

Η αντιαυταρχικότητα , η συμμετοχή, η δημοκρατική λειτουργία, η αυτοοργάνωση και η πρωτοτυπία στη δράση, βασικά χαρακτηριστικά του κινήματος, συνιστούσαν ένα βαθύτατα ανατρεπτικό κίνημα, προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς το ίδιο να έχει συνείδηση αυτής του της διάστασης.

Η μεταπολίτευση δεν εξέτασε αυτά του τα χαρακτηριστικά …

Το Πολυτεχνείο ήταν η αρχή του τέλους της δικτατορίας, γιατί η αιματηρή καταστολή του, άνοιξε βαθύ ρήγμα μεταξύ του πληθυσμού και του καθεστώτος, με αποτέλεσμα, το τελευταίο, να μην μπορεί να σταθεί και να λειτουργήσει. Ήταν, όμως, ταυτόχρονα και ήττα όλων των πολιτικών δυνάμεων. Που δεν προέβλεψαν, που δεν αντιλήφθηκαν τη δυναμική του φοιτητικού κινήματος. Που δεν αντιλήφθηκαν ότι ο πληθυσμός εμπιστεύεται τους φοιτητές, αλλά όχι  και τις πολιτικές δυνάμεις.

Η δικτατορία κατέρρευσε. Και επέστρεψαν πανίσχυρες οι πολιτικές δυνάμεις. Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα λεηλατήθηκε, με την ιστορική Αριστερά στη γωνία, έστω και αν το σύνολο, σχεδόν, των νέων που πρωτοστάτησαν στο φοιτητικό κίνημα εντάχθηκε στις γραμμές της.

Και τώρα ψάχνουμε και βρίσκουμε το κενό.

Λες και πέρασαν 200 χρόνια από το Πολυτεχνείο. Τόσο πολύ άλλαξαν τα πράγματα!

Τώρα το φωτεινό μέλλον, το μέλλον με τις υποσχέσεις απουσιάζει.

Πήρε μαζί του τις ελπίδες, τις ιδεολογίες, τις αξίες και τα οράματα.

Το παρόν διαστέλλεται. Γέμισε από  υλικές απολαύσεις. Ελπίδες και οράματα δε χωρούν. Τα θέλουμε όλα, τα ηδονικά, τώρα. Ο θάνατος καραδοκεί. Ο χαμένος- χωρίς να το ξέρει- άνθρωπος καταναλώνει. Και «ονειρεύεται». Καταναλώνει άρα υπάρχει. Καταναλώνει ώσπου να καταναλωθεί και ο ίδιος. Ονειρεύεται τον εύκολο και γρήγορο πλουτισμό. Ουρά  στα προπατζίδικα! Το κέρδος τα σκεπάζει όλα.

Η πολιτική υπηρετεί την οικονομία και όχι το αντίθετο. Όλα τείνουν να πάρουν μία διάσταση, την οικονομική. Γιατί λοιπόν γκρινιάζουν οι «άρχοντες» για τη διαφθορά;  Αυτοί πρώτοι δεν δίνουν  το παράδειγμα;

Αυτοί πρώτοι δεν ομιλούν μόνο για  ανταγωνιστικότητα, παραγωγικότητα, αύξηση κερδών, οικονομικούς δείκτες κ.α.;

Αυτές τις αξίες δίνουν και δείχνουν, αυτές τις αξίες ακολουθεί, όποιος μπορεί και όπως μπορεί.

Σιωπή

Share this Article

No Comments

Comments for Επέτειος της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο : Σιωπή are now closed.